Raffi Hovhannisian Under Siege
Raffi Hovannisian, Opposition Protest Presidential Elections, Matenadaran, Yerevan, Republic of Armenia © Onnik Krikorian / Oneworld Multimedia 2003
RFE/RL and A1 Plus report that the U.S.-born first Foreign Minister of the Republic of Armenia Raffi Hovhannisian is refusing to vacate the offices of his Heritage Party in downtown Yerevan. Hovhannisian was locked out of his premises in March in what many consider to be an attack on the popular political figure in the run-up to the 2007 parliamentary elections. RFE/RL has comprehensive coverage of the latest turn of events.
Opposition leader Raffi Hovannisian regained control over the headquarters of his Zharangutyun (Heritage) party on Monday only to be forced to resist fresh eviction orders from the government a few hours later.
Hovannisian and a group of his loyalists were refusing as of late evening to accept bailiffs’ orders to vacate the state-owned premises from which they were controversially evicted three months ago.
[…]
Relations between Hovannisian and the Armenian authorities seriously deteriorated last December after he sent an open letter to Kocharian which effectively implicated the Armenian leader in high-profile political murders and vote falsifications. Hovannisian accused the authorities earlier on Monday of systematically harassing Zharangutyun activists across Armenia and hampering the party’s activities.
“Both the police and National Security Service exert pressure on us, threatening to strip our members of their jobs, arrest and imprison them. That is having a certain psychological impact on people,” he told RFE/RL, adding that at least dozen of them have left Zharangutyun as a result.
The news item also says that Hovhannisian is prepared to team up with the recently ousted Speaker of Parliament, Artur Baghdasarian, who incurred the wrath of the Armenian President by recently implying that the 2003 Presidential Elections were falsified and that the Government’s geopolitical and domestic policies are following the wrong direction.
Finally, an opposition leader who is respected by most Armenians not only is prepared to work with others, but is also prepared to make a stand. A1 Plus says that Hovhannisian is still in his office, and in related news, RFE/RL said on Friday that the Armenian Revolutionary Federation — Dashnaktsutyun (ARF-D) is becoming increasingly concerned by the likely conduct of next year’s elections.
A top leader of the governing Armenian Revolutionary Federation (Dashnaktsutyun) has lashed out at Prosecutor-General Aghvan Hovsepian for reportedly creating a political party which he believes is intent on bribing its way into Armenia’s next parliament.
[…]
Markarian claimed that the Assembly for Armenia and other pro-establishment groups set up in recent months will primarily rely on vote bribes during the legislative polls. He complained that “the criminal underworld is also given a role during elections” held in Armenia.
[…] The Iranian-born politician further reiterated his critical assessment of the state of affairs in Armenia, singling out endemic government corruption. He claimed that the country’s “entire state apparatus” has made sure that officials affiliated with Dashnaktsutyun have no “real possibility” to tackle the problem.
Looks like things are heating up politically, and we’ve only seen the half of it. Next year’s parliamentary elections will be the last chance for Armenia to set itself back on the right path of development. If it doesn’t, we’re all in trouble so I can only hope that Hovhannisian’s stand will prove to be an example for others to follow. The alternative is too alarming to consider.
Perhaps something will now slowly start to change, but most Armenians tell me that they won’t. Unfortunately, Raffi Hovhannisian appears to be one of the few Armenians willing to stand up in the face of increasing government attempts to silence any critical voices despite numerous attempts by the authorities to to intimidate and discredit his family.
Incidently, I interviewed Hovhannisian in September, the transcript of which can be found here.
A1 Plus now reports that Raffi Hovanissian has finally been evicted in what will likely be just the start of a campaign by the authorities to frustrate the work of any political party not tied to the President and his inner circle.
http://www.a1plus.am/en/?page=issue&iid=39474
Comment by Onnik — May 30, 2006 @ 3:59 pm
RFE/RL also has more.
http://www.armenialiberty.org/armeniareport/report/en/2006/05/227EA71D-74B0-4F1C-8D30-85D1BFC1FF56.ASP
Comment by Onnik — May 30, 2006 @ 9:15 pm
Amazingly, I cannot recall from a historical perspective whether the Armenian nation has ever risen up against Armenian tyranny. Malaise could very easily turn into malcontents. The threads of the Second Republic are becoming frayed beyond repair. What we in the diaspora have been getting is a new version of The Emperor’s New Clothes.
I fear the consequences of the path the authorities are following. It’s not what I had hoped for.
Comment by Darwin Jamgochian — May 31, 2006 @ 7:40 am
For Immediate Release
May 30, 2006
HERITAGE HEADQUARTERS FORCIBLY VACATED, SEALED: WHAT ARE THEY AFRAID OF?
Yerevan-Today at noon, as Raffi Hovannisian and his colleagues were at work, the Heritage Party’s main office was surrounded and entered by a group of 10 uniformed bailiffs from the Service for Mandatory Execution of Judicial Acts (SMEJA) of the Ministry of Justice.
In an unprecedented and incredible reversal of their execution yesterday of the Court’s April 14 injunction against the defendant theater’s restriction of access to Hovannisian’s premises and property, and without further court order, the ministry officials, led by Vahram Yenokian and joined by Yerevan’s commando-clad “chief evicter” Tigran Tadevosian, forcibly vacated the premises, evicting Hovannisian and his staff from the headquarters which has been theirs for 12 years and which they had succeeded in reentering just yesterday, nearly three months after its initial closure. All office doors, external and internal, were then sealed.
As part of the official report prepared by Yenokian and his underlings, Raffi Hovannisian recorded that “the instant operation by the SMEJA bailiffs, who are supposed to be servants of the law, is illegal, a travesty of civil rights and justice, and a sad reflection of the subservience of the judiciary to the whims, caprices, and personal interests of the executive branch of power, in particular the incumbent presidency. I am being compelled to leave under the threat of force and against my will.”
Upon the formal closing of his office within 24 hours of its hopeful reopening, Hovannisian condemned the petty, parochial fear that drives such acts of lawless retribution across the Republic, and vowed to continue his quest, together with his fellow citizens, to achieve a nation of laws, rights, and dignity.
Founded in 2002, Heritage has regional divisions throughout the land. Its central headquarters are located at 7 Vazgen Sargsian Street, Yerevan 0010, Armenia, with telephone contact at (374-10) 580.877, fax at (374-10) 543.897, and email at info@heritage.am
Comment by Heritage — May 31, 2006 @ 4:31 pm
Since Raffi Hovanissian is a citizen of Armenia, and the country of Armenia is a democratic country, why all this hoodlumism against a son of Armenia who wants to run for office in order to help improve his beloved country?
While living and working as a volunteer in Armenia for a good length of time, I noticed that the term “menk kooldooragan joghovort enk” was used often and quite proudly, but where are the “cultured” in this case?
Comment by Knarik O. Meneshian — May 31, 2006 @ 10:38 pm
This is a good description of the Armenian situation. However, Raffi Hovannissian also be concerned to solve the Armenian Genocide. Since his bacground (University Educations) miht permit him to first convince the government and assemble good team if the case to be brought International Court of Justice….(under article 9 of Genocide Convention and be also combined with relevant human right article of the Human Right Declaration of 1948 and violation of these article) When Genocide issue resolved and Armenia recovers its historical land (whatever it is …not necessarly only to be based on Sevres Treaty….but claim of 6 proivnces or 7 and Clician Kingdom territories since armenians historically lived there befor Tukish Colonization of Armenian lands. (the last colonial Empire: Ottoman Empire and present so called Turkey can’t claim discontinutiy from its former self.
Comment by Garo — June 1, 2006 @ 12:25 am
ՍՈՆԱ ԱՐՇՈՒՆԵՑԻ - ԲՐՅՈՒՍԵԼ
——————————————————-
ՀԱՐԳԵԼԻ ՊԱՐՈՆ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Տեղեկացված եմ, որ ղեկավարում եք “Ռազմավարական և ազգային
հետազոտությունների հայկական կենտրոնը” . շատ գովելի նախաձեռնություն է.
Արդյո՞ք Դուք կորդինացնում եք, կամ բերում Ձեր մասնակցությունը
մեր ազգային կնճռոտ հարցերի վերլուծության հարցում, եթե այո’,
այն սահմանափակվում է Հայաստանի սահմաններու՞մ, կամ համաձայնեցվու՞մ
է մեր արտաքին գործոց նախարարի տեսակետների, գաղափարախոսության
հետ, թե՞ սա զուտ անհատական կազմակերպություն է: Քանի որ իսկական
“Ռազմավարական և ազգային հետազոտությունների կենտրոնի” անհրաժեշտությունը
շատ հրատապ է, կենտրոն, որ իր վրա կվերցնի մեր
ազգային բազում մութ հարցերի վրա լույս սփռելու պատասխանատվությունը:
Ես այդ մասին գրել էի Վազգեն Մանուկյանին, երբ նա էր կայքէջի հյուրը:
Վերջերս “ԱԶԳ”-ի 28-02-2007թ համարում կարդացի Կանադայի մեր նախքին
դեսպան ԱՐԱ ՊԱՊՅԱՆԻ հեղինակած ուսումնասիրությունները’ մեր ազգային
խնդիրների վրա լույս սփռող հոդվածը’
“ԱՄԵՐԻԿԱՅԻ ՄԻԱՑՅԱԼ ՆԱՀԱՆԳՆԵՐԻ ՍԱՀՄԱՆԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆԸ,
ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՀԱՐՑԸ ԵՎ ՎՈՒԴՐՈ ՎԻԼՍՈՆԻ ԻՐԱՎԱՐԱՐ ՎՃԻՌԸ ”
որը շատ մութ հարցերի պատասխան ու լուծումներ է տալիս, հարց է
ծագում. Ինչու՞ ենք լռում և մեր իրավունքներն ու օրինական պահանջներն
չենք ներկայացնում միջազգային դատական կարգով տեր կանգնելու մեր
օրինական իրավունքներին: Միթե՞ մեր դիվանագետները խնայում են թուրքին,
կամ թե սպասում, որ Ամերիկայի պրեզիդենտն իր երկդիմի քաղաքականությամբ
կփորձի, կամ կհամարձակվի արտահայտվել Ցեղասպանություն բառը, երբ իր
ձեռքերն էլ մաքուր չէ. Բուշը երբեք էլ չի համարձակվի իրերն իրենց անունով
կոչել, քանզի թուրքն անմիջապես Իրաքյան պատերազը կորակիցեղասպանություն,
որն արդքան էլ հեռու չէ իրողությունից, (Ինչպես Ֆրանսիայի դեպքում):
Այդ իսկ պատճառով միակ իրական ելքը, աշխարհում մեծ թափ առած
թուրքական մերժողականությանը հակազդող օրենքներն ու բանաձևերն տարբեր
խորհրդարանների կողմից ընդունելու աներևակաելի ճիգերի փոխարեն, մենք
ունենք մեծ հաղթաթուղթ միջազգային դատարանում դատը շահելու ու մեզ
հասցրած նյութական ու բարոյական վնասների փոխհատուցում պահանջելու:
Հարգելի պարոն Հովհաննիսյան Ձեզ կանաչ ճանապարհ եմ մաղթում.
ՈՒ Վարդան Օսկանյանին փոխարինող արտաքին գործոց նախարար ես տեսնում եմ միայն ձեզ:
Հարգանքներով’ Սոնա Արշունեցի Բրյուսելից
Sona_arshuneci@yahoo.fr
HARGELI PARON HOVHANNISYA NEROGH KLINEQ ES CHKAROGHACA
HASCNEL “AZGI” KAYQEJUM OGTVEL DZEZ HET SHPVELU HNARAVORUTYUNIC,
U HIMA HARK EM HAMARUM GREL U DZEZ KANACH JANAPARH MAGHTEL/
IM ARMATNERN EL AREVMTYAN HAYASTANIC E . U AYS TARINERI
@NTACQUM MISHT MTATSEL EM, VOR DUQ IM AZGAKANNERIC EQ, QANI VOR
GAGHTI JAMPIN SHAT SHATERIN KORCREL EN: IM HAYRAKAN AZGANUNN EL
E HOVHANNISYAN, ISK ARSHUNETSI DA IM GRAKAN ANUNN E I PATIV
IM VAGHAMERIK HAYRIKIS, VOR TSNVEL E GAGHTI JAMPIN, ARSHUNI
GYUGHI MEJ: I SRTE MAGHTUM EM KANACH JANAPARH “JARANGUTYUN”
KUSAKCUTYAN@ EV ES MIAYN U MIAYN DZEZ EM TESNUM VARDAN
OSKANYANIN POKHARINOGH ARTAQIN GORTSOC NAXARAR. ES AYD
PASHTONUM CHEM TESNUM VOCH MEKIN: NORIC U NORIC IM BARI
MAGHTANQNER@: APSOS VOR CHUNEM DZER E-MAIL@ VOR UGHARKEM IM
“MENQ CHENQ MORACEL” BANASTEGHTSUTYUNNERI JOGHOVATSUN, VORPESI
TSANOTANAQ IM HAYRENASIRAKAN POEZIAYIN: GIRQ@ TARGMANVATS E
NAEV ANGLEREN:
LAVAGUYN BAREMAGHTANQNEROV’ SONA ARSHUNECI - BRUXELLES
Comment by SONA ARSHUNECI — April 26, 2007 @ 6:36 pm
ՇՆՈՐՀԱՎՈՐՈՒՄ ԵՄ ՈՂՋ ԱՇԽԱՐՀԻ ՀԱՅՈՒԹՅԱՆԸ
ԱՄԵՐԻԿԱՅԻ ԿՈՆԳՐԵՍՈՒՄ ՀԱՅՈՑ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ
106 ԲԱՆԱՁԵՎԻ ԸՆԴՈՒՆՄԱՆ ԱՌԹԻՎ:
ԱՍՏՎԱԾ ՊԱՀԱՊԱՆ ՄԵՐ ԱԶԳԻՆ:
Պիտ ելնենք անհաս մեր սարը Մասիս,
ՈՒ չքնաղ լեռան ձյունե գագաթին,
Խմենք կենացը պապերիս…
Comment by Sona Arshunetsi — October 11, 2007 @ 8:16 pm
Բաց նամակ Սերժ Սարգսյանին. «…առաջին հայ ղեկավարն եք, որ ծնկում է թուրքի առաջ մի փոր հացի՝ սահմանի բացման համար»
2009-09-24 11:36
Երկար ժամանակ մտորում էի՝ արդյոք արժե՞ գրել այս նամակը ձեզ, թեև անկախ նամակիս բովանդակությունից՝ ստեղծված դրությունն էլ ոչնչով հնարավոր չէ փոխել, սակայն իմ մեջ գլուխ բարձրացրեց համարձակությունն ասելու այն, ինչը կուտակվել է իմ մեջ, ինչը պարտավոր եմ ասել՝ հուսալով, որ նամակս բեկում կմտցնի հայ-թուրքական հարաբերությունների Ձեր մոտեցումներին: Նախ՝ ասեմ, որ չեմ կասկածում Ձեր հայրենասիրությանն ու նվիրվածությանը, սակայն Ձեր նախաձեռնությամբ թափ առած հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորումը լեցուն է անկանխատեսելի զարգացումներով ու ողջ ազգին անակնկալ անակնկալի հետևից մատուցելով՝ նախ՝ ազգի թիկունքին Շվեյցարիայում ապրիլի 22-ին «ճանապարհային քարտեզ», իսկ օգոստոսի 31- ին՝ նորից Շվեցարիայում կնքված «փոխադարձ սահմանների ճանաչման» արձանագրությունը, որն անակնկալների գագաթնակետն էր, երևակայությունից վեր, որ հայ մարդ է այդ արձանագրության տակ իր ստորագրությունը դրել, որը փակեց մեր ազգի առաջ Հայոց ցեղասպանության՝ միջազգայնորեն ճանաչման ու մեր պահանջատիրության բոլոր դռները, ուստի չեմ կարող շողոքորթել ու նամակս գովասանքի խոսքերով համեմել, քանզի Ձեր թեթև ձեռքով փշրվեց երազանքիս ոսկե կուժը, երազանք, որ իմ սրտի խորքում փայփայել եմ շուրջ 45 տարի, երազանք, որ հանդիսացել է կյանքիս միակ իմաստը…
Երազանք, որ հարյուր հազարավոր հայորդիներ են ծոցել իրենց սրտի խորքում, որ սերունդներին ժառանգեն մեծ ու հզոր Հայաստան: Իհարկե, Ձեր հնարավորություններն անչափ շատ են, իրավունքներն՝ առավել ևս, բայց որ ամբողջ ազգի անունից ծնկում եք թուրքի առաջ, կույր մարդուն է անգամ տեսանելի, որը նսեմացնում է հայ մարդու արժանապատվությունը՝ մի բան, որ թուրքին է հատուկ: Մի՞թե Դուք դեռ հետևություններ չեք արել Ձեր հորինած հնարամտության՝ «ֆուտբոլային դիվանագիտության» դառը պտուղներից, որը վերածվեց սիրախաղի, ու ազգի թիկունքին՝ գաղտնիության քողի տակ, ապրիլի 22-ի կեսգիշերին Շվեյցարիայում ստորագրվեց «ճանապարհային քարտեզ» հակահայ համաձայնագիրը, որը մոլորության մեջ դրեց, խառնեց հայամետ Օբամայի բոլոր խաղաքարտերը. արդյունքում Օբաման իր ապրիլքսանչորսյան ելույթում չարտաբերեց միջազգայնորեն ընդունված «Genocide» տերմինը: Օբամայի ելույթի հետ ապրիլի 24-ին ստացանք Ձեր սիրախաղի առաջին դառը պտուղը: Ինչո՞ւ եք ամբողջ ազգին դարձրել Ձեր հորինած սիրախաղի՝ «Ֆուտբոլային դիվանագիտության» պատանդը: Ո՞վ է ձեզ իրավունք տվել միանձնյա՝ առանց համայն հայության հավանություն, առանձնապես պահանջատեր սփյուռքի համաձայնությունն
ունենալու մեր դարավոր թշնամու հետ հանուն սահմանի բացման ողջ ազգին թուրքի առաջ ծնկի բերեք։ Դուք ապտակեցիք այն մարդկանց դեմքին, ովքեր իրենց կյանքն անշահախնդիր նվիրել են
հայոց Մեծ եղեռնի միջազգային ճանաչմանն ու դատապարտմանը, որոնցից մեկն էլ տողերիս հեղինակն է: Ձեր թեթև ձեռքով շատ հեշտ ու հանգիստ ջուրը գցեցիք նրանց գործադրած ջանքերը, լոբբիստական աշխատանքներն ու ահռելի գումարները, որ տրամադրվել էին հաղթանակի հասնելու երազանքով:
Մի՞թե Դուք չեք զգում, որ հայտնվել եք աճպարարությամբ, ստով ու կեղծիքով շաղախված թուրքական դիվանագիտության որոգայթում, մի թակարդ, որ ամբողջ ազգին եք ներքաշել ճահիճը, որտեղից դուրս գալն այլևս անհանար է լինելու: Դուք ինքնագոհ Ձեր սիրախաղով, որ կարողանում եք մերձենալ ու թուրք վերնախավի հետ ձեռքսեղմումի անմոռանալի պահեր ունենալ, Դուք ձեր երևակայական հնարամտությամբ ու տղայական շտապողականությամբ ողջ ազգի համար թակարդ լարեցիք ու ստիպում եք՝ ազգովի լուռ ու մունջ ենթարկվենք Ձեր կամայականությանը: Դուք այսօր արհամարհում եք անգամ Դաշնակցության հետ խորհդակցելը, նրանց կարծիքը լսելը, մի կուսակցություն, որ եղեռնից հետո իր ուսերին է վերցրել միջազգայնորեն Ցեղասպանության ճանաչումն ու դատապարտումը, մեր տարածքների վերադարձը: Զարմանալիորեն Ձեզ չի հետաքրքրում, թե ինչո՞ւ է այսօր Դաշնակցությունը նստացույց, հացադուլ անում, Ձեզ չե՞ն հետաքրքրում այն պատճառները, որ նրանց մղել են այս ծայրահեղ քայլին, թե՞ համառորեն կոծկում եք արտգործնախարարի ազգադավ գործողությունները, որ չբացահայտվեն:
Վաղուց էի նկատել, որ Ձեր խոսքի ու գործի մեջ սարերի չափ տարբերություն կա. մի՞թե սահմանի բացումն այդքան անհրաժեշտություն է, թե՞ մի խումբ բիզնեսմենների կամքը կատարելու, նրանց միլիոնները կրկնապատկելու համար ազգովին այդքան թանկ ենք վճարելու…
Կարո՞ղ եք գոնե գեթ մի հարցիս պատասխանել. ի՞նչ է նշանակում «սահմանների փոխադարձ ճանաչում»։ Չե՞ք կարող պատասխանել, ես կպատասխանեմ. անարգվել է մեր 1,5 մլն նահատակների սուրբ հիշատակը՝ հարյուրամյա ճանապարհ անցած մեր ցավերի ցավը, ծովից ծով պատմական հայրենիքի վերադարձն այլևս դարձավ անհաuանելի երազանք. հրաժարվել պահանջատիրությունից, կասեցնել աշխարհով մեկ գործող Հայ դատի աշխատանքները… աշխարհի աչքին երևալ զրպարտիչ՝ մեր առաջ փակելով բոլոր դռները: Սահմանի բացման հետևանքների մեջ այժմ չեմ ուզում խորանալ, միայն թռուցիկ ասեմ, որ ողջ ազգը դառնալու է չարչի՝ թուրքն արտադրի, հայն՝ իրացնի, մեր բուհերն էլ են փակվելու, իսկ որ նորից թուրքն արմատներ է գցելու բուն Հայաստանում, դա անառարկելի է, իսկ հետևանքնե՞րը… չեմ շարունակում, քանզի «Սահմանի բացման վնասների» մասին վաղուց եմ գրել իմ ընդարձակ վերլուծությունը: Իսկ եթե ուզում էիք սահմանը բացել ու դիվանագիտական կապ հաստատել Թուրքիայի հետ, այն էլ՝ առանց նախապայմանների, ինչպե՞ս եղավ, որ օգոստոսի 31-ին այսպիսի խայտառակ նախապայմանի՝ «Վերահաստատելով երկու երկրների միջև գոյություն ունեցող ընդհանուր սահմանի փոխադարձ ճանաչումը՝ սահմանված միջազգային իրավունքի համապատասխան պայմանագրերով» արձանագրության տակ ստորագրություն դրվեց: Կարծիք է ստեղծվում, որ մի երրորդ երկրի ներկայացուցիչ է այդ արձանագրության տակ դրել իր ստորագրությունը, ոչ հայ մարդ. հայ մարդու ձեռքը պիտի կոտրվեր այդ պահին…
Մի՞թե Ցեղասպանությունն ուրանալու հաշվին պետք է բացվեն այդ սահմանները, մեր գերի ընկած սահմանները: Միամտություն կլիներ մտածել, թե Գյուլը կընդուներ ձեր «ֆուտբոլային հրավերքն» ու կգար Հայաստան՝ ֆուտբոլ դիտելու, կամ Դավոսում Էրդողանի բեմականացված պահվածքը Պերեսի երեսին շպրտելով՝ «Դուք մարդասպան եք, քանի որ Գազայում երեխաներ եք սպանում», լքելով դահլիճը՝ չմոռացավ հանդիպել Ձեզ հետ… Մի՞թե ռազմավարական գիտելիքների պակասը չէ, որ այս քայլերը մանրակրկիտ վերլուծության չեն ենթարկվել Ձեր կողմից՝ հաշվի չառնելով ամենակարևոր հանգամանքը, որ եթե այսօր թուրքը բացի սահմաններն ու դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատի, մենք այլևս իրավունք չուենք Ցեղասպանության մասին անգամ թեթև ակնարկել, կամ Ադրբեջանի խնդրում թուրքի կամքին հակառակ քայլ՝ մյուս օրը մեր դեսպանը կարտաքսվի Թուրքիայից, սահմանն էլ կփակվի, հայկական ապրանքներն էլ կբոյկոտվեն…
Մի՞թե փորձադաշտ են մեր ազգային խնդիրները, ու Դուք այսօր Ձեր շուրջը հավաքելով կուսակցությունների ղեկավարներին՝ փորձում եք համոզել որ Դուք ճիշտ եք՝ Ձեր գործողությունների հետագա անհաջողությունների մեղսակիցը դարձնելով նրանց։ Բայց այդ 52 կուսակցական ղեկավարներով չէ, որ պիտի որոշվի այնպիսի հարց, ինչպիսին Ցեղասպանությունն է ու հայկական տարածքները։ Ո՞ւմ է գաղտնիք, որ կուսակցության ղեկավարների, Ազգային ժողովի պատգամավորների 99%-ը բիզնեu ունեն ու հետապնդում են իրենց սեփական շահերը, որ սահմանները բաց լինեն, ու իրենց գրպանների պարունակությունը եռապատկվի ու քառապատկվի… Նրանց հայրենասիրության չափը համեստորեն լռելն է, իսկ դիվանագիտական ձախողումների գլխավոր մեղավորը վաղը Դուք եք ճանաչվելու, ու Ձեր ճակատին է դաջվելու դավաճանի խարանը. սերունդներն անեծքով են հիշելու Ձեր անունը։ Այս է դառը իրականությունը։
Դավաճանությունը պոզով ու պոչո՞վ է լինում… Ունեցե՛ք համարձակություն՝ ընդունելու Ձեր սխալը և ճանապարհի կեսից գոնե հետ կանգնե՛ք, որ հնարավոր լինի՝ Ձեր սխալ քայլերը սրբագրել կարողանանք: Վաղուց էի նկատել, որ Ձեր խոսքի ու գործի մեջ սարերի չափ տարբերություն կա։
Չի կարող կարգավորման, դիվանագիտական հաստատման, բարիդրացիական հարաբերության մասին խոսք լինել անգամ, երբ այն կառուցվում է անարդարության հիմքի վրա, երբ մեր ուղեղից ու սրտից փորձում եք ջնջել Հայկական Ցեղասպանությունը, մեր 1,5 մլն նահատակներին, մեր պապերի երկիրը, այն դեպքում, երբ մենք մեծ շանսեր ունենք մեր տարածքներին տեր կանգնելու՝ միջազգային դատարանով Թուրքիայից պահանջելով մեր այն տարածքները, որոնք ամրագրված են Ամերիկայի 28-րդ պրեզիդենտ Վուդրո Վիլսոնի «Իրավարար վճիռում», որը չունի վաղեմության ժամկետ, հաստատված է Ամերիկայի մեծ կնիքով՝ 18 պետությունների մասնակցությամբ (22 նոյեմբերի, 1920թ.):
Հայ-թուրքական սահմանների ճանաչման հարցը ոչ միայն հայաստանյան կուսակցությունների կամ Ազգային ժողովի լուծման խնդիրը չէ. այն համայն հայության հանրաքվեն միայն կամրագրի՝ Ձեր գործողություններին «այո՞» ասի, թե՞ «ոչ»: Թեև Ձեզ համարում եք համայն հայության նախագահ, բայց այսօր ցավով պիտի արձանագրեմ, որ թքած ունեք սփյուռքի կարծիքի վրա՝ էժան ծախելով սփյուռքի 100-ամյա պայքարի ճանապարհ անցած Ցեղասպանության միջազգայնորեն ճանաչման գործընթացը: Փաստացի դուք այսօր օգնում եք թուրքին, որ աշխարհով մեկ գործող Հայ դատի գրասենյակները դադարեցնեն իրենց լոբբիստական աշխատանքները: Տարիներ ի վեր Թուրքիան հայցում էր հրեական լոբբիի աջակցությունը՝ հակազդելու Կոնգրեսի վրա՝ օրակարգից հանելու Ցեղասպանության հարցը։ Հիմա դրա կարիքը չկա. Ձեր օգնությամբ Թուրքիան հրաժարվեց հրեական լոբբիի աջակցությունից, քանզի նրանց վրա ծախսվող միլիոններն այնքան օգտակար չէին կարող լինել, ինչպես Ձեր հորինված սիրախաղի, որն ամբողջ աշխարհին մոլորեցրեց. անգամ այն 22 պետություններին, որոնք ընդունել էին Հայոց ցեղասպանությունը, դրեց անելանելի դրության մեջ: Իսկ մյուս պետություններն այս ֆոնի վրա այլևս իրենց խորհրդարաններում Ցեղասպանության թեմային կանդրադառնա՞ն։ Երբե՛ք…
Ու այս զրոյական դիվանագիտական ռազմավարական գիտելիքներով երկիր եք ղեկավարում, ազգային անլուծելի հարցեր լուծում հեշտ ու հանգիստ՝ մատների արանքով նայելով, մոռանալով, որ գործ ունեք ցեղասպան, խորամանկ, խարդախ, սուտը բերանում աջ ու ձախ շաղող թուրք հրեշի հետ, որ ձեռքսեղմումի պահին իրեն բարեկամ է ձևացնում, բայց մի քայլ այն կողմ նույն թշնամին է, իրենց
ցեղասպան նախնիների իսկական ժառանգորդները…
Առաջին հայ ղեկավարն եք, որ ծնկում է թուրքի առաջ մի փոր հացի՝ սահմանի բացման համար, որի հետևանքներն, օգուտներն ու վնասներն անգամ նժարի վրա չեք դրել, բայց խաղասեղանին եք դրել մեր հազարամյա պատմական տարածքները և արդեն խաղը տանուլ եք տվել։ Ցավոք, համարձակություն չունեք խոստովանել: Այսօր ձեր հորինած «Ֆուտբոլային դիվանագիտությունն» աշխատո՞ւմ է Թուրքիայի օգտին:
Թուրքիան հաղթեց ոչ միայն ֆուտբոլում, այլև դիվանագիտորեն։ Ես, որ միշտ քննադատել եմ երկիրը ցնցումների մեջ պահող ընդդիմության հանրահավաքները, քննադատական հոդվածներով հանդես
եկել, այսօր այս ճակատագրական պահը հաղթահարելու համար համազգային ընդվզման կոչ եմ անում։ Միայն այդ դեպքում կկարողանանք փրկել մեր պահանջատիրության իրավունքը, ինքնասիրությունն ու արժանապատվությունը… Որակումներս խիստ են, պարո՛ն նախագահ, բայց, ցավոք, այս է դառը ճշմարտությունը՝ ընդունեք, թե չընդունեք:
Սթափության կոչ եմ անում՝ հանուն մեր ազգային շահերի, հանուն մեր նահատակների սուրբ հիշատակի, հանուն մեր ազգային արժանապատվության:
Սոնա Արշունեցի-Բրյուսել
(Գրող, հրապարակախոս, Հայ դատի պաշտպան)
RépondreRépondre à tousDéplacer…
Comment by SONA ARSHUNECI — October 2, 2009 @ 11:34 pm